आम्हाला कंपनीमध्ये कायम काही ना काही सुधारणा करण्याविषयी आग्रह करण्यात येतो. छोट्या छोट्या सुधारणांना कायझन असा शब्द आहे. थेंबे थेंबे तळे साचे या संकल्पनेवर आधारित सुधारणा म्हणजे कायझन.
परवा असाच असाच एक कायझनचा प्रकार पाहायला मिळाला. स्थळ पुणे, सोसायटीचे नाव सांगत नाही पण आजकाल बहुतेक सोसायट्यांमध्ये पार्किंग हा ज्वलंत विषय होत चालला आहे. विशेषतः जिथे बैठी घरे आहेत किंवा बंगले आहेत अशा सोसायट्यांमध्ये कार पार्क करायला फारशी जागाच नसते. बंगला बांधला तेव्हा घर मालकाने त्याच्या आवडीच्या कारसाठी पार्किंगची सोय बंगल्याच्या आवारात केलेली असते. काळाच्या ओघात एकाच्या जागी अजून एक चार चाकी वाहन आले की खरी गंमत सुरू होते. मग नवीन कार आत लावू, जुनी बाहेर असुदे किंवा रस्त्यावर असू दे अशा चर्चा घरात सुरू होतात. आणि मग ओघानेच दुसरी कार सोसायटीच्या रस्त्यावर उभी राहायला लागते.
आता प्रश्न असा आहे की कार रस्त्याच्या या बाजूला लावायची का पलीकडच्या बाजूला? एकतर सोसायटीचे अंतर्गत रस्ते अगदीच चिंचोळे असतात त्यात कार जर अस्ताव्यस्त रीतीने लावल्या असल्या तर विचारूच नका. मग सोसायटीची एक मिटींग होते आणि कार रस्त्याच्या कोणत्या बाजूस लावायची या विषयी जरा 'बाचाबाची' होते. कोणीतरी पिल्लू सोडते, पुण्यात सगळीकडे आता पी1 पी2 आहे, तसेच सोसायटी मध्ये करा म्हणजे एकाच्याच बाजूला गाडी नको. पण आता रोज उठून कार पी1 मधून काढून पी2 मध्ये कोण लावणार? शेवटी तो पण एक उद्योगच झाला ना? दोन्ही बाजू मागे हटायला तयार नाहीत.
शेवटी एकाने युक्ती काढली. रोज कार हलवण्यापेक्षा 15 दिवसातून एकदा हलवावी. म्हणजे रोज कार हलवायची कटकट नाही. विशेष म्हणजे सर्व सभासदांना ही कल्पना मान्य झाली आणि तातडीनं पी1 पी2 सारखे बोर्ड बनवून ते 2 दिवसात सोसायटीत बसले सुद्धा !!!
आणि अशा प्रकारे त्या सोसायटीतील सर्व सभासद गुण्यागोविंदाने नांदू लागले...
मंदार कुलकर्णी
५ सप्टेंबर २०१९

No comments:
Post a Comment